BLOG

Nokta Atışı: Empatopya

“Nasıl oluyor, vakit bir türlü geçmezken yıllar, hayatlar geçiyor?” diyen şarkının sözlerini aldım yanıma, geldim Antre Cafe’ye. Mekanı, esin kaynağıyla doldurmuşlar. .

⚫️Oyunun daha ilk dakikası… Hale Akınlı nerede? Gözlerim onu aradı. Göremeyecek olduğumu anladığım an da, başladım detayları incelemeye. Kullanışlı bir dekor, göz alıcı ve bütünlük içinde kostümler. Tüm oyuncular, beni “Empatopya” dünyasına konuk ediyor. Gülümsüyorlar durmadan ve “esenlikler” diyorlar, “teşekkürler” diyorlar. Herkesin bu kadar güleç ve açıksözlü olduğu bir dünya çok mu ütopik gerçekten? .

⚫️Kaç oyun önce bıraktım kendi yaşam insanımı ve bir sonraki yaşam insanımı hangi oyunda bulacağım? “Bu da benim sınavım” diyorum içimden. Hayret, katharsis şimdiden başladı. Biraz erken olmadı mı? Hazırlıksız yakalandım fakat bir dakika, o da ne? Oturduğum yerden, aralarına katılıp rengarenk doğal içeceklerinden tüketmek istiyorum!

⚫️Burada ne kötülük var, ne kinaye var, ne incitmek var… Her şeyin zıttıyla var olduğunu düşündüğümde, Empatopya’da var olmak çok güçmüş gibi geliyor. Bu yüzden “dünya bir sahne, bizler de oyuncularız” herhalde. Bir dakika, yine bölüyorum ama bunu “şükran günlüğüm”e yazmam gerek, unutmadan.

⚫️Üslup birliği ile başarılı bir dünya yaratımı söz konusu. Her an, seyredilebilir kıymetli bir an. Boşa düşürmüyor. Zamanla söylemek istediğim fakat yuttuğum sözlerimi, bir dünya içinde insanların birbirlerine söylediklerini işitiyorum. “Ne şans be” diyorum gıpta ederek! “Böyle bir yer olsa gerçekten ve mesela ayda 3-4 günümü orada geçirip, bu dünyaya geri dönsem” diyorum.

⚫️Spoiler olmasın, büyüsü kaçmasın diye çok dikkatli yazıyorum bu maddeyi. “İçimizdeki Vahşiler” başarılı bir şaşırtmaydı. Tüm salon şaşkınız. .

⚫️Sam… Ben seni anladım dostum. ..

 

 

No Tiyatro- Ocak 2019

 

https://www.instagram.com/p/BtTd6SshL4-/?igshid=18flr38k7mjit

 

 

Did you like this? Share it!

0 comments on “Nokta Atışı: Empatopya

Comments are closed.